~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Lecieliśmy około trzech godzin Pep spała, a ja chodziłem nerwowo po samolocie. Bałem się, że wypadek znów się powtórzy,że Mandaryn zaraz się pojawi, że znów stracę najbliższe mi osoby, że stracę Pepper, dla której warto żyć. Na początku próbowałem się uspokoić siedząc na miejscu i tłumacząc sobie, że Mandaryn jest w innym wymiarze, ale kto wie czy on nie wróci ? Poszedłem po wodę do picia i już nie wróciłem na miejsce zacząłem " latać " po samolocie. I chyba tym przebudziłem Pepper.
Pepper: Już dolecieliśmy ?
Tony: Nie, śpij. Wszystko jest dobrze
Pepper: To dlatego chodzisz jak wściekły po całym samolocie ?
Tony: To wszystko po tym wypadku, boje się, że to może się powtórzyć
Powolnym krokiem podeszła do mnie i położyła ręce na ramionach, po czym przytuliła, a ja ją.
Pepper: Rozumiem i widzę, że w ogóle przez to oka nie zmrużyłeś
Tony: Aż tak to widać ?
Pepper: Wyglądasz jak zombie. Chodź
Podała mi swoją dłoń, a z naszych siedzeń wzięła poduszkę i koc po czym rozłożyła jedno z siedzeń z przodu i powiedziała bym się położył, a sama usiadła na siedzeniu za moją głową. Zaczęła bawić się moimi włosami. Po czym poczułem jej dłonie na twarzy, a na ustach jej usta.
Pepper: Prześpij się trochę
Tony: Ale...
Pepper: Proszę bez żadnych, ale będę cały czas przy tobie, obiecuję
Zamknąłem oczy i czułem tylko jak mnie głaska i całe emocje jakie we mnie były jakby naglę opadły. Teraz wiedziałem, że mogę spokojnie zasnąć. Pepper przemieściła się i siadła obok mnie łapiąc mnie za rękę. Po kilku minutach zasnąłem miałem z początku fajny sen, który z czasem zmienił się w koszmar. Leciałem z Pepper na wakacje do Włoch wszystko było dobrze, rozmawiałem przez telefon z Rhodeym, który tam się przeprowadził i miał odebrać nas z lotniska. Pepper poszła na tył samolotu by przygotować się do lądowania, gdy znów ten oślepiający błysk, warkot gasnącego silnika i wybuch. Zdążyłem założyć zbroję i biec w stronę Pepper, ale nie było jej tam. Samolot zaczął płonąć i spadać, a ja nadal nie mogłem jej znaleźć. Spostrzegłem jak coś spada i to była ona, Jak najszybciej zerwałem się do lotu, ale nie mogłem jej dogonić. Leżała już na ziemi i nie żyła, pozwoliłem jej zginąć....
Ze snu wybudziła mnie Pepper, która siedziała obok, a Rhodey stał nade mną
Pepper: Tony ! Obudź się ! Jestem tu, nic się nie dzieje !
James: Tony to tylko zły sen
Tony: Pepper ?!
Pepper : Tak, jestem tu
Odetchnąłem z ulgą, że wszyscy jesteśmy bezpieczni za pół godziny powinniśmy wylądować. Rhodey poszedł do toalety, a ja zostałem z Pepper. Jej twarzy nie opuszczał wyraz troski, przytuliłem ją by się trochę rozweseliła.
Pepper: Tony martwię się o Ciebie, nie chcę by stała ci się krzywda
Tony: Ja też się o Ciebie martwię, nawet nie wiesz jaki miałem okropny sen
Pepper: Na szczęście to tylko sen. A co z Rhodeym powiemy mu o nas ?
Tony: Jak on powie nam o Olivi
Pepper: Heh sam z siebie chyba tego nie powie
Tony: Ja już zadbam o to by powiedział
Wylądowaliśmy w stanie Montana teraz wystarczy znaleźć świątynie makluan. Zatrzymaliśmy pierwszą taksówkę jaką zobaczyliśmy i pojechaliśmy za miasto. Na miejscu zastaliśmy podmokły teren, z którego ziem wysunęła się świątynia. Ostrożnie weszliśmy do środka pacząc pod nogi by nie uruchomić żadnej pułapki. Doszliśmy do komnaty, w której znajdował się pierścień był on w ustach strażnika. Podszedłem do strażnika i wyciągnąłem pierścień tym samym aktywując test. Grim Reaper wziął do ręki kosę a ja z Rhodey założyliśmy zbroję.
Tony: Pepper schowaj się gdzieś, a ja z Rhodeym zdamy test
Pepper: Pomogę wam
Tony: To zbyt niebezpieczne, a do tego pallad w twoich pierścieniach
Reaper: Czy jesteś godzien ?
James: Standardowa gadka musi być. No to co niszczymy gościa i spadamy
Tony: Taki mam zamiar
Zaczęliśmy atakować Reapera, ale nasze ataki na nic się nie zdawały, on atakował nas swoją kosą, a my go repursorami. Rhodey wypuścił na niego prawie cały swój arsenał, ale to i tak nic nie dawało.
Tony: Jaki jest cel testu ?
Reaper: By opanować przyszłość musisz znieść ból z przeszłości. Zapanuj nad bólem
Dostałem od "mrocznego żniwiarza" i poleciałem na ścianę, a pierścień wypadł mi z ręki. Rhodey pobiegł by podnieść pierścień, ale z nim pojawił się Reaper i przeciął go w pół swoją kosą, a jego zbroja wyłączyła się po czym skoczył na mnie, wystrzeliłem w niego z unibeamu. Zniknął.
Tony: No i po problemie
Pepper: Tony uważaj !
Odwróciłem się, ale z późno. Zostałem przecięty kosą
~~~~Perspektywa Pepper~~~~
To było straszne, najpierw Rhodey, a teraz Tony ich zbroje nie działały. Schowałam się z kolumną by ta mumia mnie nie zobaczyła. Rozglądnęła się dookoła po czym wróciła na swoje miejsce. Chciałam ich jakoś wybudzić, bo wpadli w jakiś trans. Podeszłam najpierw do Tonego
Pepper: Tony, skarbie słyszysz mnie ?
Odpowiedziała ni cisza, chciałam jakoś ściągnąć hełm, ale nie mogłam, zaczęłam walić pięściami w zbroję
Pepper: Tony, proszę nie zostawiaj mnie tu samej. Wróć do mnie
~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Howard: Tony, synu słyszysz mnie ?
Tony: Tato ?! ty żyjesz ?!
Howard: Z tego co mi wiadomo to tak. To musiał być nie zły sen
Tony: Rozrusznik, gdzie on jest. Wszystko jest po staremu. Mam nadzieję, że to był tylko sen, bo nie należał do miłych
Howard: No, ale już po wszystkim
Tony: Nie, nie jest jesteśmy w samolocie. Tym samolocie. Tato jesteśmy w niebezpieczeństwie !
Znów ten sam ból i spadanie jakby w nicość. Później szpital, Rhodey, początki Iron Mana, pierwsza misja, pierwszy widok Pepper na lotnisku, bank, maggia i reszta misji.
~~~~Perspektywa Pepper~~~~
Nadal krzyczałam do Tonego, nie wiedziałam co mam robić, ogarnęłam mnie panika. Dobra Pepper weź się w garść, co by zrobił Rhodey, gdyby mu się zdarzyła taka sytuacja, myśl !
~~~~Perspektywa Rhodeya~~~~
Biegłem za jakimiś krzykami, dotarłem na swoje podwórko, a tam był Tony w rozbitej zbroi. Od razu zadzwoniłem po karetkę, gdy przyjechała i go zabrała, a za nią pojechałem z mamą. Dotarliśmy na miejsce. Operowali go, gdy po kilku godzinach wyszedł doktor Yinsen. Zabrał moją mamę na bok by z nią pogadać po czym podeszła do mnie.
Roberta: James bardzo mi przykro, ale już więcej nie zobaczysz Tonego
James: Nie, nie to przecież nie możliwe
Roberta: Ależ tak, musisz się z tym pogodzić
Od środka rozdzierał mnie wewnętrzny ból, którego nie mogłem opisać, to tak strasznie bolało. Jakby ktoś zabrał mi część siebie i wrzucił do miksera po czym zmiksował i kazał samemu się pozbierać.
~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Przeniosłem się w inne miejsce. Byłem w firmie, gdzie był Stane i rada zarządu dyskutująca o... nie ja w to nie wieże Stane wyprodukował całą masę pancerzy, takich jak mój i sprzedał wojsku, ale jak to się stało.. jak on zdobył schematy ? Podszedłem do okna, a tam ulicą maszerowały w pierwszym rzędzie Halkbustery, zaraz za nimi zbroje zwiadowcze, mark I i Iron Monger, a na dodatek wszystkie nazywały się zbroje Stane, nawet firma Stane Internasional nie mogłem pojąć jak do tego doszło. A ten stary dziad mnie zwolnił, mnie, firma była moja, to mój ojciec razem ze mną ją budował, a nie ta podstępna gnida. Ubrałem zbroję by raz na zawsze rozprawić się z ty łysielcem, gdy do środka wleciały zbroje War-Machine i otoczyły mnie dookoła. Strzeliłem w nie repulsorami, ale to na nic. Przecież stworzyłem na nich prawie nie zniszczalny pancerz. Otoczyłem się polem energetycznym. Zbroja była poważnie uszkodzona.
Stane: Poddasz się w końcu Stark ?
Pepper: Dalej Tony, walcz nie poddawaj się. Bądź silny
I wtedy zrozumiałem to był ten test. Miałem zapanować nad bólem przeszłości i przyszłości
Tony: Stane wbij sobie do tego łysego, durnego łba ja się nigdy nie poddam
Stane: Zetrzeć go na proch !
Tony: To jet moja zbroja, on mi nic nie zrobi to ja ją zaprogramowałem. To tylko durny sen
Zbroje zniknęły, a za oknem pojawił się Reaper, który ponownie machnął kosą przecinając wszystko, a ja wróciłem do rzeczywistości.
~~~~Perspektywa Pepper~~~~
Siły mi opadały, ale uparcie waliłam w zbroję krzycząc by do mnie wrócił. Nie miałam już siły, klękłam przed nim na podłodze, a po moich policzkach spłynęły łzy.
Pepper: Tony ja cię proszę wróć do mnie, co ja zrobię, gdy zabraknie cię w moim życiu. Proszę ocknij się już z tego durnego transu
I tu się chyba zdarzył cud zbroja ponownie się aktywowała, a on podszedł do mnie i pomógł mi wstać
Tony: Byłem, jetem i zawszę będę przy tobie, już nigdy cię nie opuszczę
Pepper: Tony na reszcie, nawet nie wiesz co ja czułam. Ale wróciłeś
Tony: To dzięki tobie
Żniwiarz znów nas zaatakował, a ja próbowałam obudzić Rhodeya
Tony: To już nie jest sen, żniwiarz chce mnie porąbać na kawałki. Pepper co ty robisz ?
Pepper: Próbuję go obudzić, a co ?!
Tony: Schowaj się i nie wychodź, ja to zrobię
Pepper: O nie. Drugi raz na przecięcie was tą kosą gościowi nie pozwolę
Założyłam wszystkie pierścienie co miałam, a moje ciało pokryło się zbroją księżnej i wystrzeliłam w strażnika jednym z pierścieni, poleciał na drugi koniec komnaty, a Tony wziął się za obudzenie Rhodyego
Tony: No Rhodey czas się obudzić
~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Wniknąłem do głowy Rhodeygo by go wybudzić uświadamiając go, że to tylko zły sen udało mu się on także przezwyciężył swój lęki i był razem z nami. Reaper znów na nas biegł, ale jego gorący temperament ugasiła Pepper, zamieniając go w bryłę lodu, a ja strzeliłem w niego repursorem, rozwalając na milion drobnych kawałków. Udało nam się zdaliśmy test i mogliśmy wracać do domu.
~~~~Perspektywa Pepper~~~~
Udało się zdobyliśmy kolejny pierścień i zostały jeszcze dwa. Radość mnie rozpierała. Podeszłam do Tonego który pomagał wstać Rhodeymu. Ściągnęłam pierścienie chowając do torebki, gdy zrobiło się mi słabo, chciałam coś powiedzieć, ale nogi mi się załamały i upadłam powoli tracąc świadomość. Podbiegli do mnie, a świat mi się zamazywał.
Tony: Pepper trzymaj się za nie długo będziemy w samolocie
James: Co z nią ?
Tony: Długa historia
~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Pepper znów po użyciu zemdlała, ale miałem w samolocie coś na ten wypadek mianowicie chlorofil, który miał spowalniać działanie palladu w organizmie. Wziąłem ją na ręce, co nie było dla mnie problemem, bo była bardzo lekka i zabrałem do samolotu po czym dożylnie podałem jej substancję zawierającą śladowe ilości chlorofilu. Po godzinie ocknęła się, ale znów skutki, prawie nic nie pamiętała. Gdy Pepper była nie przytomna miałem czas by wszystko wyjaśnić Rhodeymu, ale to go chyba zanudziło i zasnął.
Tony: Hej już wszystko w porządku, mamy kolejny pierścień
Pepper: O fajnie. Gratuluję
Tony: Ale to ty załatwiłaś strażnika
Pepper: Na serio ?
Tony: Tak, za nie długo wszystko sobie przypomnisz, a teraz odpoczywaj, a ja przyniosę ci wodę
Pepper: Dziękuję
~~~~Perspektywa Pepper~~~~
Dolecieliśmy na miejsce, a ja już pamiętałam wszystko, nawet najmniejszy szczegół. Była szósta rano, a ja po mimo, że przez pół drogi spałam położyłam się na kanapie w zbrojowni i usnęłam.
~~~~Perspektywa Tonego~~~~
Pepper zasnęła na kanapie, więc przykryłem ją kocem by nie zmarzła. O ósmej Rhodey postanowił wrócić do domu, a ja zostałem z śpiącą Pep w zbrojowni, sam poczułem lekkie zmęczenie i postanowiłem się rozłożyć na fotelu obok kanapy. Powieki zrobiły się ciężkie po czym całkowicie się zamknęły.
>>>>....<<<<
Koniec kolejnego rozdziału myślę, że się spodobał :)
Kolejna część we wtorek :)
Skomentuj notkę bym wiedziała, że mam dla kogo pisać :)
Masz dla mnie radę, napisz ją w komentarzu :)
Każda rada się przyda :)
